Feis coolsestraat west-kruiskade
Delen

Tekst door: Winston Bergwijn (Winne) en Derek Otte

De dood van Feis is zowel in Rotterdam (in hartje West en daarbuiten) als in de hiphopgemeenschap keihard aangekomen. Tijdens de herdenking op het Heemraadsplein was het bijzonder om te zien hoe veel verschillende mensen deelden in dit verdriet. Vele tranen, amper woorden. Dat is wat zinloos geweld doet. De aanwezigen waren verenigd in machteloosheid. Maar ze waren verenigd. En dat is wat Feis als rapper, maar vooral als mens, nalaat.

Het tastbare bewijs van saamhorigheid. Een verbondenheid tussen mensen die losstaat van geslacht, generatie, geloof of etniciteit. Mensen die hem en/of zijn werk kenden en waardeerden als buurtgenoot, stadsgenoot, fan van het eerste uur, liefhebber van de cultuur, collega of bekende. Zonder onderlinge verschillen.

Hiphop brengt mensen bij elkaar, sterker nog: vaak zijn rappers de enige die sommige jongeren nog bereiken. Rappers hebben antennes voor de hyperactualiteit, het zijn daarmee thermometers in de samenleving. Zij zijn, meer dan de meeste artiesten in andere genres, onderdeel van die samenleving.

De muziek die Feis maakte, ínclusief zijn teksten, waren voor velen een bron van inspiratie. Zijn zinnen waren niet alleen gevat; zijn woorden waren eerlijk. Openhartig en rauw. Realistisch. Want realiteit vormt de kunst, véél meer dan dat kunst de realiteit stuurt.

Generaties zijn opgegroeid met zijn werk. Op geheel eigen manier wist hij de perfecte woorden te vinden voor gedachten en gevoelens die vele luisteraars herkenden. Feis was zo’n rapper die van niets iets wist te maken; positief van negatief. Met het delen van zijn zwaktes, creëerde hij muziek waar anderen kracht uit kunnen halen. Zijn verhalen waren niet altijd mooi maar wel altijd waar.

Rappers vangen nu eenmaal een werkelijkheid die door velen over het hoofd gezien wordt, ook in onze stad. Feis’ werk schetst niet alleen een beeld van de straat maar gaat nog meer over leren van je fouten, over opstaan en weer doorgaan, over het overwinnen van problemen en het doorzetten ondanks tegenslagen. Dat maakt zijn werk universeel.

Rap is een kunstvorm waarbinnen de woorden een verslag vormen van onder meer problemen als armoede en uitsluiting, die voortkomen uit oorzaken als systematische kansenongelijkheid en (geïnstitutionaliseerd) racisme. Sommige rappers weten daar tijdloze muziek van te maken en worden daarmee onderdeel van het collectieve geheugen. Onderdeel van de skyline, symbolen, als de Euromast en de Erasmusbrug.

Alleen al daarom verdient Feis een blijvend eerbetoon. Het werk dat hij maakt maar vooral de persoon die hij was, maken hem iemand waar velen zich aan optrekken. Juist als het moeilijk is, juist als het beter kan. Hem opnemen in het straatbeeld van zijn geliefde Rotterdam-West, is het minste wat we voor hem en zijn nalatenschap kunnen doen. Een relatief klein gebaar, met voor heel veel Rotterdammers een hele grote waarde.

Namens: Selahattin Gezer, Sandro Sandman, Elidio Gomes, Mike Kranken, Tony Pengel, Önder Doğan, Milton Vaz dos Santos, Adilson Dos Santos, Briony Plet, Dion Plein, B Tarcan, Caje, Sergio Livramento, Winston Bergwijn

Mede mogelijk gemaakt door: CBK Rotterdam, Woonstad Rotterdam, Biz West-Kruiskade/1eMiddelandstraat, Stichting Cretopia Rotterdam, TelmoMiel, Ecktuh Ecktuh

Feis - Work in progress
Feis – Work in progress

Feis coolsestraat west-kruiskade
Feis Forever – door TelmoMiel

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Top